Dit is een goede behandelmethode, moet je ook doen. Dit is wat ik geregeld zeg. En vervolgens doen mensen het niet. Waarom niet? Willen ze zich niet beter voelen. Willen ze niet meer geluk in hun leven?

Het antwoord is waarschijnlijk heel anders. Ik voel aan mijn lichaam of een behandelmethode goed voor mij is. Als ik er blij van wordt, is het zeer zeker goed voor mij. Als ik er neutraal bij blijf, is het oké om dit te doen. Als ik er zwaar van wordt, als ik ga twijfelen, als ik afkeer voel in mijn buik is het niet de methode voor mij.

Als het zo bij mij werkt, ga ik ervan uit dat het zo ook bij anderen werkt. En waar de ene persoon veel baat bij heeft, hoeft nog niet bij een ander persoon te werken. Er zijn veel factoren die mee spelen. Denk aan de interactie tussen behandelaar en cliënt. Liggen ze elkaar of stoten ze elkaar onbewust af?

Is de persoon toe om nu aan dit stuk van hem/haar te werken? Of zijn anderen stukken nu belangrijker? Hoe staat de omgeving tegenover de methode. Is dit de methode die werkzaam is voor deze persoon. Is er ruimte in iemands leven om nu door veranderingen te gaan. Welke onbewuste motieven spelen er mee?

Vaak is het antwoord niet zo duidelijk. Als je diep nadenkt over je situatie, kom je tot de ontdekking dat er vele factoren hebben bijgedragen aan hoe je nu bent: je opvoeding, je scholing, je vrienden, de plek waar je opgroeide, de plek waar je nu woont, de materialen die je tot je beschikking hebt, etc.

Dit heeft tot gevolg dat er ook ontelbare manieren zijn om je te veranderen. Doe datgene wat voor jou goed voelt. Laat je leiden door de wijsheid van je lichaam.

Welke methode(n) heeft jou verder geholpen? Wil je dit met ons delen, zodat anderen hier ook van kunnen leren?